Het businessmodel “gunnen” is op sterven na dood.
Tot nu toe heeft het businessmodel “gunnen” goed gefunctioneerd in de financiële dienstverlening. De vraag is echter waarom?
Over het algemeen wordt gunnen gezien als vriendendienst. Ik vraag mij af of het sluiten van een hypotheek en daarvoor een vergoeding ontvangen van meer dan € 2.500,- nog als vriendendienst gezien kan worden? Ik denk dat als de “vriend” erachter komt dat een dergelijke vergoeding is betaald voor de bemiddeling (zonder dit te melden) de vriendschap al snel over is.
Als geen ander heeft een financieel adviseur bestaansrecht door zijn vertrouwensband met zijn relatie. Zodra dit vertrouwen geschaad wordt is er geen band meer. Een advies kan niet meer worden gegeven en de toegevoegde waarde van de adviseur is niet meer aanwezig.
Het is dus zaak om vanaf het eerste moment te bouwen aan de toegevoegde waarde én het vertrouwen. Dat begint door te vertellen wat je doet, wat het kost en wat het de relatie oplevert.
Als je aan een van deze zaken niet voldoet zal je misschien nog wel zaken doen, maar geen vrienden overhouden.
‘gunnen’ was al even uit. misschien heeft het wel nooit bestaan, als verdienmodel dan. als het al bestaan heeft, dan heeft het nooit bestaansrecht gehad. als ‘aardig zijn’ (want dat is de basis voor gunnen) je enige toegevoegde waarde is…
Het blijft dan ook interessant dat veel bedrijven blijven zeggen: “ze moeten ‘het’ je wel gunnen”.